جاده...

یه آدم و یه جاده و یه زندگی...

همه باید پا بذاریم تو این مسیر.... 

حالا این مسیر می تونه هموار باشه... می تونه ناهموار و سخت باشه...

می تونه پامون رو زخم کنه ...

اما چیزی که هست  اینه که باید بالاخره پامون رو تو این جاده بذاریم...

دیر یا زود....

گاهی آدم باید از جاده ی زندگی هر چقدر هم سخت باشد بگذرد...باید دل بدهی به مسیر...دل...

 

 

/ 16 نظر / 94 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مهسا

سلام .... خوبي؟ چقدر تصوير و متن هر دوش به آدم حس رفتن ميده... جاده زندگي رو بايد طي كنيم و يه وقتاي وسط اين جاده به جنگل هاي زيبا هم ميرسيم و يه شباي هم مهمون كوير ميشيم... هر دوش وقتي تموم بشه برامون يه خاطره باقي ميذاره كه ديگه دست خودمونه ازش با خنده يا كنيم يا با افسوس.... شاديت روز افزون[قلب]

فروغ..

زندگی را گریزی نیست عزیز... [ماچ]

مریم

چه تفاوت عمیقیست بین تـــنـــهـــایـــی قبل از نبودنت و... تـــنـــهـــایـــی بعد از نبودنت !!! قهلم باهات.[قهر] من بهت سر میزنم تو نمیای به خونه من.[ناراحت] ولی حرفات یجورایی به دل میشینه. چون صمیمانه مینویسی.

نیلوفر

بنویس

نیلوفر

بنویس

فــرهاد

یادت ای دوست بخیر. بهترینم خوبی؟ خبری نیست ز تو؟ دل من میخواهد که بدانی بی تو دلم اندازه ی دنیا تنگ است میسپارم همه ی زندگیت را به خدا. می سپارم همه زندگیت را به خدا …. ...........

*ناتالی

که گاهی لازمه آدم به تقدیر اعتماد کنه...

حمید

یادت باشه اونجایی که رسیدی به ناهمواری جاده به امید اینکه این ناهمواری موقتیه و زودگذر هر بلایی سر همسفرت نیاری یاد یه نوشته افتادم که بعدا میذارمش اونم اسمش جاده بود و تو جاده نوشتمش

خانم معلم

نوشته هات عالین و از اون قشنگتر انتخاب تصاویر دست مریزاد عزیزم...

سامان

ما ماهی هایی هستیم که سزاوار ماهیتابه ایم . . . چرا که شنا کردن را بعد از غرق شدن یاد گرفته ایم.... !!!